Η αναγέννηση των φίλτρων μικροσωματιδίων (DPF / παγίδες αιθάλης) για κινητήρες ντίζελ (diesel) απαιτεί θερµοκρασίες 550-650°C. Τέτοιες θερµοκρασίες καυσαερίου επιτυγχάνονται µόνο κοντά στην περιοχή του πλήρους φορτίου του κινητήρα (π.χ. κατά την κίνηση σε ανηφόρα ή σε απότοµη επιτάχυνση) και παρουσιάζονται σπάνια κατά τη λειτουργία του κινητήρα στην πόλη.
Για την υποβοήθηση της αναγέννησης, μπορούν να χρησιμοποιηθούν δυο τεχνικές:
- μείωση της θερμοκρασίας ισορροπίας
- ανύψωση της θερμοκρασίας του καυσαερίου
Η πρώτη µέθοδος ακολουθείται στα παθητικά συστήµατα και η δεύτερη στα ενεργητικά συστήµατα.
Παθητικά Συστήματα:
Η µείωση της θερµοκρασίας ισορροπίας στα παθητικά συστήµατα επιτυγχάνεται µε την εισαγωγή καταλύτη σε κάποιο µέρος του συστήµατος, έτσι ώστε να επιταχυνθεί η αντίδραση της αιθάλης µε το οξυγόνο ή το διοξείδιο του αζώτου. Τρεις κύριες κατευθύνσεις εφαρµόζονται στην πράξη:
- Εισαγωγή του καταλύτη σε ξεχωριστή συσκευή (CRT)
- Εισαγωγή του καταλύτη στην επιφάνεια του φίλτρου
- Εισαγωγή του καταλύτη µε μορφή προσθέτου στο καύσιµο
Ενεργητικά Συστήματα:
Τα ενεργητικά συστήµατα αναγέννησης αυξάνουν τη θερµοκρασία του καυσαερίου ώστε να πραγματοποιείται η θερµική αναγέννηση της αιθάλης. Η θερµοκρασία καυσαερίου µπορεί να αυξηθεί µε τις ακόλουθες δύο µεθόδους:
- Θέρµανση καυσαερίων µε χρήση κάποιας διάταξης (όπως ηλεκτρική αντίσταση, καυστήρα καυσίµου, µικροκυµάτων, ψεκασµού καυσίµου ή άλλων εύφλεκτων υλικών µε ή χωρίς προκαταλύτη).
- Αύξηση της θερµοκρασίας καύσης µε µέτρα εντός του κυλίνδρου (incylinder), όπως ανακυκλοφορία καυσαερίου, δευτερεύων ψεκασµός (post-injection) καυσίµου σε συστήµατα κοινού αυλού (common rail), στραγγαλισµός εξαγωγής, καθυστέρηση έγχυσης κλπ
